مطالعات تجربی حسابداری مالی

چکیده چکیده ورشکستگی، پدیده­ای است که بسیاری از شرکت­ها خصوصاً در عصر شدیداً رقابتی حاضر، با آن مواجه­اند. از این رو، تجزیه و تحلیل و پیش­بینی ورشکستگی، امری بسیاری حیاتی خصوصاً برای سرمایه­گذاران است. بر این اساس، تحقیق حاضر با هدف معرفی دو روش مبتنی بر تحلیل پوششی داده‏ها (DEA) در تجزیه و تحلیل و پیش­بینی ورشکستگی برای شرکت­های مواد غذایی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران صورت گرفت. تحقیق حاضر، از نوع توصیفی ـ کاربردی است و به منظور ارزیابی مدل­های تحلیل ورشکستگی، 58 شرکت مواد غذایی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شد. یافته­های تحقیق نشان داد که دقت مدل تشخیصی تحلیل پوششی داده­ها در پیش­بینی شرکت‏های غیرورشکسته 92 درصد و در پیش­بینی شرکت­های ورشکسته 70 درصد بود؛ در حالی که دقت مدل افزایشی تحلیل پوششی داده­ها در پیش­بینی شرکت­های غیرورشکسته 90 درصد و در پیش­بینی شرکت­های ورشکسته 70 درصد بود. بنابراین در مجموع در تحلیل ورشکستگی، مدل تشخیصی نسبت به مدل افزایشی دقت بیشتر و بر آن ارجحیت دارد.

چکیده این پژوهش به بررسی نحوه اعمال اختیارات مدیریت در گزارشگری سودآوری آتی و تأثیر کیفیت
سود در شرکت های ورشکسته بورس اوراق بهادار تهران، بین سال های 8315 تا پایان 8309 می پردازد.
اقلام تعهدی اختیاری، به عنوان شاخص سنجش مدیریت سود در نظر گرفته شده است. هم چنین در این
تحقیق تأثیر چهار ویژگی سود مبتنی بر داده های حسابداری شامل کیفیت اقلام تعهدی، پایداری، قابلیت
پیش بینی و هموار بودن )به طور جداگانه( بر سودآوری آتی بررسی شده است. نتایج برآورد مدل با
تکنیک داده های تابلویی نامتوازن برای 55 شرکت مشمول آستانه ورشکستگی مدل آلتمن، حاکی از
این است که شرکت های مذکور ترکیب نامتناسب داشته و اقدام به مدیریت سودافزایشی کردهاند. این
نتایج از نظریه فرصت طلبانه بودن مدیریت سود حمایت کرده و نشان میدهد در گزارشگری سودآوری
آتی شرکت های ورشکسته، مدیریت سود بیشتر از کیفیت سود بکار گرفته شده است.

چکیده سهامداران و اعتباردهندگان و سایر ذینفعان با ورشکسته شدن شرکت، متضرر شده و منابع خود را از
دست میدهند. بنابراین لازم است که قبل از هر اقدامی، به بررسی علائم وجود ورشکستگی بپردازند.
در این پژوهش پس از شناسایی متغیرهای موثر بر ورشکستگی شرکتها، متغیرهای کمّی از اطلاعات
صورتهای مالی شرکتهای ورشکسته طی دوره زمانی 1831 1831 استخراج و برای اندازهگیری -
میزان اهمیت متغیرهای کیفی، از پرسشنامه استفاده شد. پس از شناسایی و رتبهبندی متغیرهای موثر در
ورشکستگی با استفاده از تکنیک TOPSIS_AHP ، مهمترین عامل ورشکسته شدن شرکتها عدم
شناخت بازار معرفی شد. نسبت کل بدهی به کل دارایی و خصوصیت مدیران به عنوان دیگر عوامل
کلیدی ورشکستگی شناسایی شدند.