کلیدواژه‌ها = بحران مالی

بحران مالی و تجدید ارائه صورت‌های مالی: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

دوره 17، شماره 67، پاییز 1399، صفحه 203-227

https://doi.org/10.22054/qjma.2020.38986.1942

زهره عارف منش، محمدحسین قدیریان آرانی، زهره قدیریان آرانی

چکیده هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه بین  بحران مالی و تجدید ارائه صورت‌های مالیشرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. در این راستا، داده‌های 107 شرکت غیر مالی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 1395-1389 مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین بحران مالی و اندازه‌گیری خطر ورشکستگی از الگوی امتیازدهی بازار نوظهور (امتیاز Z˝ آلتمن) استفاده شد. به‌منظور دستیابی به هدف اصلی پژوهش دو فرضیه تدوین و از آزمون مقایسه میانگین و رگرسیون خطی چند متغیره با روش داده‌های ترکیبی برای آزمون آن‌ها به‌کار گرفته شد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که بین شدت تجدید ارائه در شرکت‌‌های بحران‌زده و شرکت‌های سالم تفاوت معناداری وجود ندارد. باوجود این، خطر ورشکستگی به‌گونه‌ای مثبت و معنادار با شدت تجدید ارائه صورت‌های مالی رابطه دارد. به بیان دیگر، با افزایش خطر ورشکستگی، شدت تجدید ارائه صورت‌های مالی افزایش می‌یابد.

جایگاه پدیده تغییر طبقه بندی در مدیریت سود

دوره 15، شماره 57، بهار 1397، صفحه 1-23

https://doi.org/10.22054/qjma.2018.8911

علی ثقفی، مظفر جمالیان‌پور

چکیده تغییر طبقه‌بندی یکی از راهکارهای جدید برای مدیریت سود است که اخیرا به عنوان موضوعی در حوزه پژوهش‌های حسابداری مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش به بررسی چگونگی اندازه‌گیری و وجود آن در بازار سرمایه ایران پرداخته شده است. نتایج پژوهش بر روی شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1381 لغایت 1393 نشان داد که شرکت‌ها از تغییر طبقه‌بندی به عنوان یک ابزار مدیریت سود استفاده کرده‌اند. به علاوه پژوهش به بررسی این موضوع پرداخت که تعامل میان روش‌های مختلف مدیریت سود چگونه است و به این نتیجه رسید که شرکتها به ترتیب از مدیریت رویدادهای واقعی، مدیریت اقلام تعهدی و تغییر طبقه‌بندی استفاده می‌کنند. به بیان دیگر شرکت‌ها با توجه به میزان استفاده از دو روش مدیریت سود (رویداد واقعی و اقلام تعهدی) اقدام به تعیین میزان تغییر طبقه‌بندی کرده‌اند. افزون بر این، نتایج پژوهش نشان داد که بحران مالی در میزان استفاده و چگونگی استفاده از تکنیک‌های مدیریت سود نقش بسزایی دارد..

ارائه مدلی جهت پیش بینی بحران مالی در شرکتهای ایرانی

دوره 4، شماره 16، زمستان 1385، صفحه 19-41

مجید شریعت پناهی، محسن سهرابی عراقی

چکیده با توجه به اینکه نه تنها مدیران به دلیل تصمیم گیری در ارتباط با اتخاذ شیوه های مختلف مدیریت علاقه مند میباشند که بتوانند تا حدودی بروز یا عدم بروز بحران مالی را در سازمان تحت مدیریت خود پیش بینی نمایند، بلکه سرمایه گذاران، ارگانهای مختلف دولتی ار قبیل اداره مالیات، بیمه و ... نیز مایل هستند تا بدانند وضعیت مالی شرکت در آینده چه روندی را خواهد داشت. لذا در این تحقیق سعی شده است که با استفاده از روش های آماری چند متغیره، مدلی را جهت پیش بینی وقوع بحران مالی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار ارائه داد. با مطالعه تحقیقات انجام شده در گذشته، چه توسط محققین و چه توسط دانشجویانی که قصد تهیه پایان نامه داشته اند، و نظر اکثر کارشناسان مالی، ابتدا به دنبال اثبات این موضوع رفتیم  که آیا نسبتهای مالی میتواند وقوع بحران، ورشکستگی یا هرگونه وخامت اوضاع مالی شرکتها را پیش بینی نماید یا نه؟ و اگر چنین است چه نسبتهای مالی با چه ضرایبی میتواند این تمیز را بین دو گروه شرکتهای دارای بحران مالی و فاقد بحران مالی مشخص نماید. در این تحقیق برای تعریف بحران مالی از سنجه Q توبین استفاده گردید، بدین مفهوم که شرکتهای دارای بحران مالی، شرکتهایی هستند که Q توبین آنها (حاصل تقسیم ارزش بازار شرکت بر ارزش جایگزینی دارایی های شرکت) کوچک تر از یک باشد و بر عکس Q توبین بالای یک نمایانگر عدم وجود بحران مالی میباشد. در نهایت، همانطور که در ادامه مقاله خواهد آمد، به سوال تحقیق مبنی بر وجود رابطه بین نسبتهای مالی و بحران مالی پاسخ مثبت داده شد و مدلی شامل پنج نسبت مالی به شرح، سود قبل از مالیات بر بدهی جاری، ارزش بازار بدهی، نرخ بازار دارایی ها، سود انباشته به کل دارایی ها و بدهی بلندمدت به دارایی به ترتیب با ضرایب 0.713، 0.93، 0.38، 3.646، و 0.22 نیز جهت تمیز دو گروه شرکت ارائه گردید.