مطالعات تجربی حسابداری مالی

چکیده هدف این پژوهش، آزمون تجربی قیمت گذاری ریسک غیرسیستماتیک در بورس اوراق بهادار تهران طی
سال های 1378 تا 1389 می باشد. پژوهش حاضر ا ز نو ع پس رویدادی است که بر مبنای تجزیه تحلیل
داده های مشاهده شده و با استفاده از رویکرد مطالعه پرتفوی انجام شده است. نمونه آماری شامل 11880
مشاهده فصل- شرکت از 270 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. نتایج نشان
می دهد سرمایه گذاران بابت تحمل ریسک غیرسیستماتیک، انتظار پاداش (صرف ریسک) دارند. عملکرد
پرتفوی های مومنتومی مبتنی بر ریسک غیرسیستماتیک همواره مثبت و از نظر آماری معنادار است. افزون بر
آن، آزمون های قوت نتایج موید آن است که این عملکرد مثبت با منظور نمودن تاثیر معاملات اندک، تغییر
شیوه تخمین نوسان پذیری غیرسیستماتیک و الگوی وزنی محاسبه بازده کماکان به قوت خود باقی است.

چکیده یکی از تورشهای رفتاری شناخته شده در مالی رفتاری، پدیدة رفتارجمعی است. این پدیدة رفتاری به معنای
صرفنظر کردن آگاهانه از اطلاعات و تحلیلهای شخصی توسط سرمایهگذاران و اقدام به تقلید و تبعیت از رفتار
دیگر سرمایهگذاران یا رفتار کل بازار میباشد. این پژوهش با استفاده از اطلاعات مبادلات سهام در بورس اوراق
بهادار تهران و با به کارگیری مدلهای مبتنی بر پراکندگی مقطعی بازده سهام شرکتها و مدل مبتنی بر بتا در
ساختار فضای حالت، پدیدة رفتار جمعی را به طور تجربی مورد آزمون قرار میدهد. دورة زمانی بررسی، از
ابتدای سال 4831 تا پایان سال 4831 با استفاده از مشاهدات هفتگی بازده و حجم مبادلات میباشد که در مجموع
شامل 24،442 مشاهده بوده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که سرمایهگذاران غالباً از استقلال عمل در اتخاذ
تصمیمات سرمایهگذاری برخوردار نبوده و تبعیت از تصمیمات دیگران را به اتخاذ رویکرد مستقل ترجیح
می دهند که به معنی تأیید پدیدة رفتار جمعی در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. افزون بر آن، ارزیابی توان
مقایسهای مدلهای مختلف نشان میدهد مدل مبتنی بر بتا در مقایسه با مدلهای مبتنی بر پراکندگی بازده از توان
توضیحدهندگی بالاتری در تبیین پدیدة رفتار جمعی برخوردار است.
مالی رفتاری، رفتار جمعی، پراکندگی مقطعی بازده، مدل فضای حالت، بورس اوراق بهادار
تهران.

چکیده تحقیق حاضر به بررسی تاثیر کیفیت گزارشگری مالی و ریسک اطلاعاتی بر هزینه سرمایه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1380 تا 1384 میپردازد. تحقیقات پیشین با استفاده از شاخص کیفیت اقلام تعهدی به عنوان نماگری برای سنجش کیفیت گزارشگری مالی و ریسک اطلاعات، نشان میدهد که کیفیت گزارشگری مالی بر ریسک اطلاعات و هزینه سرمایه تاثیر میگذارد. یافته های تحقیق حاضر بیانگر این است که هیزنه سرمایه (هزینه بدهی و هزینه حقوق صاحبان سهام) شرکتهای با کیفیت اقلام تعهدی پایین از هزینه سرمایه شرکتهای با کیفیت اقلام تعهدی بالا، بیشتر است. همچنین طبق یافته های این تحقیق تاثیر کیفیت اقلام تعهدی اختیاری بر هزینه سرمایه بیشتر از تاثیر کیفیت اقلام تعهدی غیراختیاری (ذاتی) بر هزینه سرمایه شرکتها است.

چکیده این مقاله شواهدی از روابط بین سود و جریانهای نقدی بر روی نمونه ای متشکل از 83 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره زمانی 1376-1385 فراهم می آورد. در انجام این امر، روائی خارجی مطالعه صورت گرفته توسط بوئن، بورگ استالر و دیلی (1986) در آمریکا مورد بررسی قرار میگیرد. در ضمن مطالعه حاضر به تجزیه و تحلیل صنعت در خصوص این روابط می پردازد. شواهد حاکی از آن است که: 1) بین معیارهای سنتی جریان نقد و تنها معیار پالایش شده جریان نقد، همبستگی پایین وجود دارد. 2) معیارهای سنتی جریان نقد، همبستگی بالایی با سود دارند، در حالیکه تنها معیار پالایش شده جریان نقد همبستگی پایینی با سود دارد، و نهایتا معیارهای سنتی جریان نقد بهتر از مدلهای مبتنی بر سود یا معیار پالایش شده جریان نقد، جریانهای نقدی آتی را پیش بینی میکنند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل صنعت نیز نشان میدهد که موارد اول و دوم در صنایع مختلف صادق بوده، اما مورد سوم به تمامی گروه های صنعت قابل تعمیم نمی باشد.

چکیده مدل های ارزیابی عملکرد شرکت های سرمایه گذاری که از اواسط دهه 1960 توسعه یافت، در پژوهش های متعددی مورد استفاده قرار گرفت. از سه مدل مطرح شده توسط ویلیام شارپ، جک ترینور و مایکل جنسن، بیشتر پژوهش ها از مدل جنسن که بازده اضافی را به صورت تفاضلی محاسبه مینماید، استفاده کرده اند. بیشتر پژوهش های انجام شده در دنیا نشان میدهد که شرکت های سرمایه گذاری دارای مدیریت فعال (حرفه ای)، غالبا بازده اضافه ای به صورت ناخالص کسب کرده اند. البته این بازده معمولا درصد بااهمیتی نیست و پس از کسر هزینه های عملیاتی، از بین رفته یا منفی میشود. این مقاله نتایج پژوهشی را نشان میدهد که عملکرد پرتفوی بورسی 14 شرکت سرمایه گذاری ایرانی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را در دوره 1374 تا 1380 بررسی کرده است. پژوهشگر برای محاسبه ریسک و بازده پرتفوی، مدل شارپ و برای سنجش عملکرد از مدل جنسن استفاده کرده است. پژوهش فوق 8 فرضیه را بررسی میکند. نتایج حاصل از آزمون فرضیات آن نشان میدهد که شرکت های سرمایه گذاری ایرانی به طور متوسط در دوره بررسی 26.9 درصد بازده اضافی به صورت ناخالص کسب کرده اند. این بازده اضافه پس از کسر هزینه های عملیاتی، بازده خالصی معادل 25.8 درصد را نشان میدهد که درصدی بااهمیت است. کوتاه تر شده دوره های محاسبه تقریبا نتایج مذکور را تایید مینماید. به طور خلاصه آزمون فرضیات پژوهش نشان داد که مدیریت فعال در شرکت های سرمایه گذاری ایرانی در بخش سرمایه گذاری های داخل بورس بهتر از مدیریت غیرفعال عمل کرده و منجر به کسب بازده اضافه بااهمیتی برای این شرکت ها شده است. البته در این بین شرکت های سرمایه گذاری  که پرتفوی خود را به صورت مالکیتی نگهداری میکردند، عملکردی بسیار بهتر نسبت به شرکت های سرمایه گذاری دارای پتفوی مالی داشتند.